Pierre Jonker (Gitaar - Elektrisch)

Mijn naam is Pierre Jonker. Ik ben geboren in 1976 in Heerlen. Toen ik klein was wilde ik graag muzikant worden. Het liefst toetsenist, maar ik werd gitarist. Na de basisschool ging ik naar de Havo en daarna ging ik natuurkunde studeren. Ik heb altijd al belangstelling voor muziek gehad. Ik herinner me dat ik als jongen van een jaar of acht met de lego zat te spelen en ondertussen luisterde ik naar een cassettebandje van The Beatles. Dat bandje heb ik grijs gedraaid. Ik ging naar de muziekschool om toetsenist te worden. Maar uiteindelijk belandde ik bij de elektrische gitaar. Daar geef ik nu ook les in bij Ceres. Ik kan daarnaast redelijk goed overweg met een basgitaar. En in mijn vrije tijd zit ik ook graag te drummen. Het leukste aan les geven bij Ceres vind ik dat ik bezig ben met waar ik het meest van houd; de muziek . Ik vind het leuk om die liefde voor muziek over te brengen op mijn leerlingen. Ik ben altijd blij als leerlingen vorderingen maken en als ze enthousiast zijn. Het gebeurt ook wel eens dat het maar niet wil lukken en dat een leerling het opgeeft. Dat vind ik heel jammer. Zelf houd ik het meest van popmuziek en van jazz. Het mooie van de elektrische gitaar vind ik de klank, de akkoorden, het soleren. Ik heb iemand wel eens horen zeggen dat een piano aards is, een viool hemels en dat een gitaar zich daar ergens tussen in bevindt. Tussen hemel en aarde. Dat vind ik mooi gezegd. Dat ik al jaren elektrische gitaar speel, wil nog niet zeggen dat ik het instrument al honderd procent onder de knie heb. Zo heb ik nog altijd moeite met noten lezen. Maar dat is een kwaaltje waar veel gitaristen mee kampen. Ik heb 20.000 excuses waarom het vlekkeloos van blad lezen niet mijn sterkste kant is, maar het komt denk ik vooral omdat voor veel gitaristen gitaarspelen is begonnen met naspelen. Het noten lezen komt erachteraan. Zelf optreden vind ik erg leuk. Als ik vandaag gebeld zou worden dat ik morgen met mijn eigen band Get Back op kan treden in Paradiso dan zei ik onmiddellijk “Doen we”. Als ik optreed voor publiek ben ik in mijn element. Muziek maken is fantastisch. Als mijn leerlingen op moeten treden, vind ik dat behoorlijk spannend. Ik weet waar het mis kan gaan. En ze hebben nog niet altijd de tools om zich daar uit te redden. Maar achteraf ben ik natuurlijk heel trots op ze. Mijn favoriete band is Steely Dan. Hun muziek steekt mooi in elkaar en is perfect uitgewerkt. Ik vind het een goede combinatie van pop en jazz.